چه پیچ و تابی
چه رنگ مویی
چه چشم مستی
چه عطر و بویی
تمامت سهمه
کس دیگر شد
تو در پروازی
دلم پر پر شد
شفای دردِ قلب من
که مرهم کسی شدی
مرا زمین زدی ببین
چه سیب نارسی شدی
بغل گرفتم عکس تو
و تخت سردِ خالی اَم
شبیه روح بی بدن
ببین همین حوالی اَم
جان منی و بی منی
مردم و جان نمیکنی
دورِ منه رها شده
پیله چرا نمی تنی
بغض منی و بی غمی
درد کشیده یِ همیم
نمی شود بدون تو
همین همین همین همین
شفای دردِ قلب من
که مرهم کسی شدی
مرا زمین زدی ببین
چه سیب نارسی شدی
بغل گرفتم عکس تو
و تخت سردِ خالی اَم
شبیه روح بی بدن
ببین همین حوالی اَم
نظرات (۰ نظر)