آهنگ هوش مصنوعی رفتی با دیگر گناهم چیست که تو با من نماندی

میخورم خون جیگر از تو خود پسندی
ناله های بی صدایم مونده در شب های تاریکی
منم بچاره گشتم بخت دلم از من ربودی
جان فدای آن چشمای سیاهت ای نگارم
جان فدای آن دو چشمای سیاهت ای نگارم
در دیارم غریبی بی تو من تنها نشستم
پنجره باز است من در راه تو چشم انتظارم
کوچه سرد است نفس در سینه تنگ است
بی تو من در این زمانه بی سر و سامان زارهم
تو کجایی ای من من که به تو دلبستم
بر لبم نا تو جاری
تو چرا سنگین دل گشتی در شب تار فراغی
بی تو خانه خلوت رنگ ماتم گرفته
هرکجا رفتی سلامت گر چه از من در بریدی
تو دنبال هوس بودی قدر من ندیدی
دل به کوه دشت بستم تو مگر یادت
نشو بی خبر از اتش افتاده به جانم
سهم من از این جوانی گریه ماتم سر شد